26 Temmuz 2017 Çarşamba

Uçurtma Avcısı

Bazen çabaladığımda boşa çabaladığımı daha iyi bir yol olduğunu fakat onu bulamadığımı hissediyorum. Ama yaşadığım zorlukları yaşamamış olsam hayatımın bir hikayesi olmaz değil mi? Öyle işte...


"-Sihirli bir fincan bulan adamla ilgili. Gözyaşlarını fincana akıttığında inciye dönüştüğünü öğreniyor. Hikayenin sonunda elinde bir bıçak ve kollarında karısının cesediyle bir inci dağının üzerinde oturuyor.
-Yani karısını öldürdü mü?
-Evet, Hasan
-Böylece çok ağlayıp zengin olacaktı.
-Evet, hemen anladın.
-Hikaye hakkında soru sormama izin verir misin peki?
-Tabi ki.
-Adam neden karısını öldürmek zorundaydı?
-Çünkü her gözyaşı inciye dönüşüyor.
-Evet ama neden sadece soğan koklamadı?"

10 yorum:

  1. Okurken ağladığım, çok sevdiğim bir kitaptı. "Çocuklar boyama kitabı değildir. Onları istediğin renge boyayamazsın" sözü çok hoşuma gitmişti

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Okurken ağlatan kitaplar çok nadir oluyor. :) Aynı zamanda değerliler de.

      Sil
  2. ya iyi ki yazmaya başladın sen gerçekten deee :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Beğendiysen ne mutlu bana. Teşekkürler :)

      Sil
  3. Ah ne kitaptı ama... Lise yıllarımın unutulmazı.. Gözlerim dola taşa okumuş, günlerce etkisinden çıkamamıştım. İyi ki hatırlattın! Teşekkür ederim :)

    YanıtlaSil
  4. Tekrardan okumam gerektiğini hissettim :)

    YanıtlaSil
  5. Lise hayatimda Edebiyat hocamin bana zorla okuttugu kitapti.

    Kitap ilk basta bana sacma gelmişti bilmiyorim oyle hatirliyorum. Ama sonuna geldiğimde güzeldi diyebilmistim.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Zorlama olduğu için öyledir.
      Bende Fatih-Harbiye'de aynısını yaşamıştım. Sonra en sevdiğim kitaplardan biri oldu. :)

      Sil