12 Ocak 2018 Cuma

Papatya Demeti #5



Kendi halinde bir kız olsun. Krem rengi yün çorap hırkası olsun. İlkbaharın serin havasında onu giyip çıksın sokağa. Saçlarının bukleleri rüzgarla oynaşırken kız sadece yüzüne vuran rüzgarın kendisine çok iyi geldiğini hissetsin.

Bu kızın nereye gittiğini, hangi nedenle dışarıya çıktığını kimse bilmesin. Kız insanlar için öylece sokakta olsun. Hep o sokakta varmış gibi, o sokağa aitmiş gibi. Gezdiği sokakta çocukların bilye dizdiği, gazozuna maç yaptığı bir sokak olsun. Çocuklar kızın varlığından hoşnut olsunlar ama onun varlığını rahatsız etmesinler. Kız çocukların yanından geçerken karşılıklı gülümsesinler sadece.

Sokakta yürümeye devam etsin. Baharla açan çiçeklerin yaprakları savrulsun sokakta. Kız yürürken hiçbir çiçek yaprağına basmasın, hepsi kızın ayağının altından usulcacık çekilsin ki acı olmasın bu hikayede.

Daha sonra kız sadece önünden bisikletlerin geçtiği bir banka otursun. Beyaz ayakkabısının içinde bulunan ayaklarıyla sakin bir tempo tuttursun, beklerken hayallerini.
Hayallerinde ise o olsun. Hep orada olan ve hep beklediği o.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder